Bijna twee maanden was het stil op mijn socials. Ik liet bijna niks van me te horen als hondenfotograaf in Rotterdam. Dat was geen inspiratiedip of dat ik er geen zin had. En ik heb ook gewoon fotoshoots met honden gedaan. Maar er is de afgelopen tijd ook gewoon veel gebeurd. Mijn lieve vader heeft weer een hartinfarct gehad. Gelukkig gaat alles nu wel goed met hem. Maar een goede vriend is ook ziek geworden, en we hebben heel snel afscheid moeten nemen.

Ik zal hier verder niet heel diep op ingaan, want dat is niet waar dit verhaal over gaat. Maar ik wil wel vertellen wat die tijd met mij gedaan heeft als hondenfotograaf in Rotterdam. Want het heeft me wel iets doen beseffen en het verklaart voor mij ook precies waarom ik doe wat ik doe. Wat dus een mooie bevestiging is.

Wandelen in Rotterdam zonder camera en zonder plan

Ik heb veel gewandeld die maanden. Ik had geen camera mee en liep zonder plan. Gewoon even ZIJN met Bengi en Déjà erbij. En steeds vaker liet ik mij leiden. Niet meer mijn eigen route bepalen en hieraan vasthouden, maar kijken waar zij heen wilden.

Bengi trok laatst ineens een heel andere kant op dan ik in mijn hoofd had. Dus zijn we haar kant op gegaan. Dat doe ik nu vaker. Soms staan we dan minutenlang stil bij één grasspriet, alsof dat voor haar een viral social media post was en ze alle commentaren wilde lezen. En dan trekt ze ineens weer door en lopen we een flink stuk zonder te stoppen.

Ik had dat nooit eerder zo bij mezelf bewust opgemerkt, maar het is eigenlijk precies wat ik ook doe tijdens een fotoshoot. Niet mijn plaatje forceren. Kijken wat de hond laat zien, en daarin meegaan.

Waarom ik het liefst met de lastige honden werk als hondenfotograaf

Ik fotografeer het liefst honden die niet meewerken voor de camera. De hond die eerst een kwartier nodig heeft om te checken of ik geen gevaar ben en die achterdochtig om me heen loopt voor hij dichterbij durft te komen. Die de wijde wereld allemaal wat spannender vindt dan een gemiddelde hond ervaart.

Als hondenfotograaf in Rotterdam vind ik deze honden niet moeilijk om te fotograferen, maar geeft het mij zoveel meer voldoening. Juist omdat ik de tijd neem om die momenten voor jou vast te leggen, die bijna niemand te zien krijgt. De eigenaar wel, die weet precies hoeveel werk erin gegaan is om zover te komen. En als je dan even die momenten hebt van echt connectie en ontspanning, ben ik dolgelukkig. Dat ik dit jou mag geven. Daarvoor wil ik knielen in het gras met een camera, of gewoon plat op mijn buik duiken in de modder.

Dit is denk ik ook waarom mensen met een hond met een rugzakje, een reactieve hond, of eentje die gewoon niet zo goed stil kan zitten voor de camera, vaak juist bij mij terechtkomen. Niet omdat ik trucjes heb om die hond stil te krijgen, maar omdat ik niet probeer om die hond anders te laten zijn voor een foto. Dat ik niets forceer om maar een perfect plaatje te krijgen. Voor mij is het perfecte plaatje namelijk een plaatje waarop jouw hond staat zoals hij is, zoals jij hem kent met alle imperfecties. En dan zorg ik voor de techniek om voor jou een persoonlijk kunstwerk te maken.

Alles is tijdelijk, ook de niet perfecte momenten

Deze zomer voel ik dat nog meer dan ooit. Alles met je hond is tijdelijk en de tijd gaat veel te snel. Ook de dagen dat alles niet meteen lukt en de wandelingen die anders lopen dan gepland, zijn kostbaar. Precies dat wil ik blijven vastleggen, zoals het echt is en niet mooier dan het is.

Als hondenfotograaf in Rotterdam kom ik bij veel verschillende honden en mensen thuis of buiten. En steeds vaker merk ik dat juist die pure, onhandige momenten zijn waar mensen jaren later nog naar terugkijken. Niet de perfect poserende hond, maar de hond zoals hij echt is. Zo is één van mijn favoriete foto’s van mij eentje waarop wij met zijn drieën staan, Déjà doet gek, Bengi kijkt lekker stoïcijns en ik lig helemaal in een deuk. Juist die foto brengt mij weer helemaal terug in dat moment en laat mij denken aan al die gekkigheden die ze hebben uitgehaald.

Komende zomer nog enkele shoots

Deze zomer heb ik nog maar enkele plekken in augustus en september beschikbaar voor shoots, voor honden die tijd en ruimte nodig hebben. Angstig voor vreemden, snel overprikkeld, moeite met stilzitten, het maakt voor mij niet uit. Daar ben ik juist goed in. Geen geforceerde poses of tijdslimiet. Gewoon rustig de tijd voor jullie zodat er ruimte is voor het ontstaan van die momenten waarop de band tussen jullie zichtbaar is.

Twijfel je of jouw hond dit wel aankan? Stuur me gerust een berichtje of download eerst de brochure. Vaak kan er veel meer dan je denkt, en ik neem de tijd die nodig is om daarachter te komen.